Ons grote gezinshuis verruilden we voor een leven dat beter past
Share
"Je moet eigenlijk hopen dat de nieuwe bewoners van je oude huis een vreselijke smaak hebben. Pas als je ziet hoe zij jouw met zorg gekozen ornamenten negeren en kleuren gebruiken die vloeken met jouw verleden, kun je de deur mentaal echt in het slot trekken. Wij woonden drieëntwintig jaar in een oude hoofdonderwijzerswoning in Baarn. Tien jaar lang waren we bezig met het herstellen van plafonds en het wegtrekken van zachtboard, dat soort dingen. Het was een project van stenen en status, maar uiteindelijk bleek het een molensteen om onze nek van tweehonderd vierkante meter."
De omslag begon bij het hek aan de Eemnesserweg. Toen ze eenmaal de knoop hadden doorgehakt hebben ze op een dag spullen op statafels neergezet met een briefje: ‘Gratis meenemen’. Maryse vertelt: "Terwijl vreemden onze spullen wegdroegen, keek ik vanachter het glas boven toe hoe ons leven werd afgepeld. We noemden het döstädning".
De Zweedse doodsschoonmaak. "Je ruimt op tijdens je leven, zodat je je kinderen niet achterlaat met de ballast van jouw tierenlantijntjes. Het is een rationeel proces met een emotionele drempel van heb ik jou daar. Ik heb ongelooflijk gehuild toen we weggingen".
Een herinnering neem je toch niet af, dat hoeft niet per se in een omlijsting van een huis te zitten
Sinds februari 2025 wonen ze op honderdzestien vierkante meter. "In die krimp vonden we de rek terug. We dachten altijd dat we het grote huis moesten aanhouden voor de kinderen, maar dat is een misvatting: de geest gaat uit een huis zodra zij hun eigen leven leiden."
Wat er zo fijn is aan de nieuwe plek?
"Het is hier fantastisch, ik vind het hier eigenlijk beter. We wilden absoluut niet in een 'doos' wonen, dus we hebben gezocht naar een appartement in de oude stijl die we gewend waren. Wat heerlijk is: je trekt gewoon de deur achter je dicht en je hebt geen zorgen meer over dat hele huis en terrein. We hebben nu ook een huis in Frankrijk waar we veel langer kunnen zitten. Dat appartement geeft ons de ruimte om weer vooruit te kijken in plaats van alleen maar in een isolement van onderhoud en kosten te zitten."
Zelfs de Vereniging van Eigenaren, waar veel mensen tegenop zien, wordt als een voordeel ervaren. Het is de sociale stok achter de deur.
"Je blijft gesocialiseerd. Je moet je aanpassingsvermogen en je collegialiteit behouden. Ik zie bij mijn werk in de seniorensport dat mensen die te lang alleen op hun eigen erf blijven wonen, soms eigenwijs of onaangepast worden. In een appartementencomplex word je nog een beetje gecorrigeerd door je omgeving. Het houdt je spirit soepel. We plukken er echt de vruchten van: we zijn actief, we sporten, we reizen. We pakken het leven nu het nog kan", zegt Maryse.
In het nieuwe huis is er bovendien weer plek voor verwondering. Het uitzicht op het bos en het geluid van de trein zijn geen overlast, maar een teken van leven.
Eric geeft aan bij de vraag of ze het oude huis missen: "Nee, totaal niet. Doordat het minder is, heeft het juist kwaliteit en ruimte gebracht. Ik vind de reuring heerlijk. Ik vraag me nu zelfs af: waar gaat die trein eigenlijk naartoe? Daar heb je hier de mentale ruimte voor. En weet je wat ook fijn is? We zitten hier nu nagenoeg hypotheekvrij. Dat geeft een rust die we in dat grote huis allang kwijt waren. Het is een stap vooruit, zeker niet achteruit."
Wacht niet tot je pensioen om de stap naar vrijheid te zetten. De rotsblokken die je nu nog soepel beklimt, zijn over tien jaar onneembare horden.
Eric zegt: "Het klinkt gek, maar we hebben het oude huis bedankt voor de mooie jaren en zijn weggelopen zonder om te kijken. We zijn niet achteruitgegaan, we zijn eindelijk weer vooruit gaan bewegen. Ik voel weer ruimte, want die stressvolle baan kon ik hiermee ook achter mij laten."
En over een paar dagen vertrekt het stel voor een maand naar hun huis in Frankrijk. Iets dat voorheen alleen iets voor de toekomst was.
Escargot Insights
-
Döstädning is een geschenk aan jezelf (en je kinderen)
Bewust je bezittingen opruimen tijdens je leven voorkomt dat de volgende generatie wordt opgezadeld met jouw 'rotzooi'. Het dwingt je bovendien om te selecteren wat écht dierbaar is, waardoor alleen kwaliteit overblijft. -
De 'Ugly House' methode voor het afsluiten van een hoofdstuk
Teruggaan naar je oude woning en zien dat de nieuwe bewoners het 'lelijk' hebben gemaakt (volgens jouw smaak), is het beste medicijn tegen weemoed. Het verbreekt de emotionele band met de bakstenen en bevestigt dat de herinnering in jou zit, niet in het pand. -
De wet van de 55-60 jaar
Wacht niet tot je met pensioen gaat. De fysieke en mentale kracht die nodig is voor een grote verhuizing en het opbouwen van een nieuw netwerk is rond je 60e optimaal. Je koopt hiermee jaren aan vrijheid en onbezorgdheid.